ماجرای امروز

امروز, به قصد تهران گردی ساعت حدود ده از خونه زدیم بیرون .. با خواهرم دوتایی

ماشین رو مظفر شمالی پارک کردیم و رفتیم که داشته باشیم یه تهرانگردی خوب رو و قرار بود نهایتا بریم کافه نادری

خیابان نوفل لوشاتو شروعِ تهران گردی مون بود، یکی دو کوچه مونده بود به لولاگر (همون کوچه ی اولین پیتزا فروشیِ تهران) .. به نظرم کوچه جذابی اومد به خواهرم گفتم: بریم داخل کوچه

ورود به کوچه همانا و ترسیدنِ من از زیرزمینِ تاریکِ خونه سمت راستی هم یه طرف .. زیر لب گفتم: من ازین خونه ها میترسم و شالمُ یه جوری گرفتم که نگاهم به زیرزمین نره و اروم اروم میرفتم به سمت جلو که از کنار یه پژوِ مشکی رد شدیم (پژو خیلی لب به لبِ دیوار پارک شده بود ,طوری که اصلا خیال نمیکردی کسی داخلش باشه, درست سمت چپِ کوچه و کنارِ یه خونه قدیمی که کلی گل و سبزه از دیوارش ریخته بود پایین)

نگو اون لحظه خواهرم بوی سیگارِ شدید حس میکنه و دورُ اطراف رو نگاه میکنه که چشمش میافته داخل ماشین که یه آقایی با شکل ترسناکی توی ماشین در حال کشیدن سیگار بوده (من که اصلا فکر نمیکردم کسی توش باشه لحظه ای هم که خواهرم جیغ و داد کرد فقط پاش رو دیدم که دراز کرده بود)

یهو انگار خواهرم کلی ترسیده باشه و دستمُ محکم کشید و هر دو عین دیوونه ها یه جفت پا داشتیم، چهار جفت دیگه هم قرض کردیمُ الفرار ..

اصلا یارو با ما کاری نداشت .. فقط خودمون تو توهم بودیم و ترس

یعنی از صبح انقدر خندیدیم ترکیدیم .. خلاصه یه سوژه ناب هم دادیم دستِ یارو

معلوم نیست یارو راجع ما چه فکری کرده ..

خلاصه اینجا رو که رد کردیم رفتیم به سمت کافه نادری که اون هم بسته بود ..

بعدم وارد خیابونِ سیِ تیر شدیم و کافه گل رضاییه ی زیبا که چه جای زیبایی بود ولی باز هم بسته ..

کلیسای خیابونِ سی تیر هم نظرم رو جلب کرد اما حیف گفت بازدید نداریم و ممنوعِ

بعدم رفتیم سمتِ فردوسی و کافه رُمَنس و کوکتلِ میوه ش که یخ بستیم باهاش ..

تهران گردی مون نصفه نیمه شد به خاطر اون ترس و ماجرای, اول صبحش اما بازم بد نبود ..

کاش یه مرد همراه ادم باشه این موقع ها که آدم راحت بره و برگرده ..

خودم محله ی امامزاده یحیی و محله عودلاجان خیلی دوست دارم برم اما حیف که این ترس های عجیب غریبم نمیزاره

بدخواب...